01 OPERA VAN DE VALLENDE MENS
2019


[vr-opera]

concept en regie:   Celine Daemen
art director:       Aron Fels
compositie:         Amarante Nat
zang:               Sterre Konijn
libretto:           Olivier M. Herter
geluid en mix:      Wouter Snoei
spatial sound:      Daniël Berends
character rig:      Louise van Putten
producent:          Cas Ketel
artistieke coach:   Romain Bischoff
zakelijke coach:    Karel Janssen
illustratie:        Ronja Ida Weia
grafisch ontwerp:   Mees Walter
marketing:          Marita Hamer

dank aan:           Mondriaan GGZ


Je bent in een niemandsland en valt in een vacuüm waarin je je tot niets meer kan verhouden. Niet tot de tijd. Niet tot de ander. Niet tot de grond onder je voeten. Machteloos en overgeleverd aan het leven stort je naar beneden in een onbekende diepte. 

    Alleen kan ik. Ik kan alleen.
    Ik ben niet alleen. Alleen ben ik niet.

    (uit het libretto)

De Opera van de vallende mens bestaat uit een documentaire expositie en VirtualReality-Opera. Een interdisciplinaire ervaring geïnspireerd op gesprekken met mensen met een psychische kwetsbaarheid. Met de psychiatrie als spiegel voor de wereld waarin we leven, roept de ervaring op tot universele herkenning.

    Stil! Ik stil. Ik stil me.. Ik stil me stil.
    Stil me stil. Ik stil me.. Ik stil me stil me stil.

    (uit het libretto)

De Opera van de vallende mens is een poëtisch, muzikaal en beeldend onderzoek naar de eenzaamheid van verdriet. Een ervaring die uitnodigt tot reflectie, maar bovenal samenbrengt en troost.

    Zeg me mijn verdriet, en zeg het stil.
    (uit het libretto)

De Opera van de vallende mens werd in twee talen vertaald en was te zien als onderdeel van de Virtual Dioramas-tentoonstelling tijdens de VR DAYS in EYE Filmmuseum Amsterdam, tijdens Fast Forward in de Staatsopera Dresden, Festival Cement en Brainwash Festival in Amsterdam.

Theaterkrant over Opera van de vallende mens:
“Tekst (Olivier Herter) en muziek (Amarante Nat) verbrokkelen de ervaring effectief tot losse woorden en minimale klankpartijen.”

“De manier waarop de VR is gebruikt om het perpectief te kantelen tussen verschillende ‘ikken’ en de poëtische vorm die gevonden is om de paradox van de wanhoop vorm te geven – ‘zeg me mijn verdriet en zeg het stil’ – maakt indruk.”




NL | EN